De week van mijn maidenspeech

Een lekker drukke week in Den Haag. Een tweetal debatten was van de vorige week doorgeschoven naar nu. Maar de week begon bij BNR Newsroom in discussie met Arnoud Boot (hoogleraar Corporate Finance en Financiële Markten) en Jan Maarten Slagter (directeur Vereniging Effecten Bezitters) in restaurant Dauphine in Amsterdam. Mooi format, en een leuke discussie.

Op dinsdag heeft de Vereniging Eigen Huis een petitie aangeboden aan de vaste kamercommissie Financiën over de hoge marges op de hypotheekrente van de banken. Veel huiseigenaren zouden volgens de Eigen Huis Rentebarometer inmiddels 1,3 procentpunt hogere hypotheekrente betalen dan nodig is. Later in de week bevestigde het Centraal Plan Bureau (CPB) dat de hypotheekrentes in Nederland gemiddeld zo'n 1 procentpunt hoger zijn dan in de ons omringende landen. Er is te weinig concurrentie in Nederland en de tarieven zijn ook niet transparant. Samen met collega Barbara Visser (wonen) heb ik daarover schriftelijke vragen gesteld aan de ministers van Financiën en Wonen.

En deze week was het dan echt zover, mijn eerste plenaire debat. Traditioneel is er veel aandacht voor de maidenspeech van een Tweede Kamerlid. De vrijwel voltallige fractie is bij zo'n maidenspeech aanwezig. Het was voor mij stuivertje wisselen welk debat het zou worden. Het debat over het Waddenfonds en de Raad voor de Wadden of toch de Commissie De Wit II. Heel verschillende onderwerpen. Uiteindelijk werd pas woensdag eind van de middag duidelijk dat het toch de Wadden zouden worden. En daar was ik blij om. Hier kon ik ook een echt persoonlijk tintje aan de maidenspeech geven, want de Wadden keren telkens weer  terug op verschillende momenten in mijn leven. Ik kon ook direct duidelijk maken waar ik me voor wil inzetten bij de Wadden: ruimte om te ondernemen.

Op donderdag al weer een plenair debat. Dit keer een lang debat over het rapport van de Commissie De Wit II, naar aanleiding van de crisis in de bankensector. In de afgelopen jaren is er veel gedaan om de crisis in de financiële sector op te lossen en voor de toekomst te voorkomen. Dat we er nog niet zijn, heeft het SNS-debacle maar weer eens bewezen. Menigeen heeft boeken als "De Prooi" en de "Vastgoedfraude" verslonden als thrillers. Maar het was een harde werkelijkheid. In SNS kwamen die beide samen: overmoedigheid, grootheidswaanzin en lemmingengedrag. Des te belangrijker om te kijken wat we uit het verleden kunnen leren om problemen in de toekomst te voorkomen. In het rapport van de Commissie De Wit II worden 20 aanbevelingen gedaan.

Belangrijk is ook wat de financiële sector zelf doet. Vertrouwen gaat te paard, en komt te voet. Het vertrouwen in de financiële sector is nog ver te zoeken en heeft met het SNS debacle weer een dreun opgelopen. Ik heb dan ook een oproep gedaan aan de financiële sector om de handschoen op te pakken en meer naar buiten te treden. Wees transparant: zeg wat je doet, en doe wat je zegt!

Neem verantwoordelijkheid voor wat er is gebeurd en mis is gegaan. Zelfregulering zou eigenlijk de norm moeten zijn. Het moet van binnenuit de bankensector komen. De bankensector moet zich dienstbaar opstellen voor de samenleving. Niet verschuilen achter regeltjes of instanties. Want mensen hebben nog steeds een hypotheek nodig, en MKB-ers nog steeds een krediet. Zonder krediet staat de economie stil!

De dag voor het reces werd afgesloten met iets totaal anders, met een bezoek van de vaste kamercommissie aan de gemeenten in Fryslân, waar per 1 januari 2014 een herindeling gaat plaats vinden, inclusief een hoorzitting.

De agenda omgooien

De week in Den Haag verliep niet volgens de oorspronkelijke planning. Op de agenda stonden voor mij het intrekken van Wet Waddenfonds en de Wet Raad voor de Wadden, en de plenaire behandeling van het rapport van de commissie De Wit II. Maar beide gingen niet door, ze staan nu ingepland voor deze week.

Het debat over SNS Reaal kwam er logischerwijs tussendoor op woensdag. Het was uitermate wrang dat op het tijdstip dat het rapport van de commissie De Wit II zou worden besproken, met allemaal aanbevelingen voor de financiële sector, nu het debat over de nationalisatie van SNS Reaal gevoerd moest worden.

Boele Staal, voorzitter van de Nederlandse Vereniging van Banken heeft onlangs gezegd: Banken hoeven geen sorry meer te zeggen. Nederlandse banken hebben hun zaakjes voor 98 procent op orde. Ik denk dat we (de banken) voorbij het punt zijn dat excuses nog zin hebben. De VVD vindt het tegendeel, de financiële sector in Nederland staat pas aan het begin van excuses maken, en van een bedrijfstak opbouwen die gezond, dienstverlenend en maatschappelijk dienstbaar is. De VVD heeft in het debat nadrukkelijk aandacht gevraagd voor het toezicht, de interventiewet en de beloningen. Pas om 12 uur s avonds kon de voorzitter het debat sluiten.

Op donderdag stond het debat over de huurverhogingen op de agenda. Nodig om het scheef wonen in de sociale huursector tegen te gaan. In de Tweede Kamer is er een meerderheid voor het plan van VVD en PvdA, maar in de Eerste Kamer niet. Daar is het CDA nodig om een meerderheid te behalen. Om 19.00 uur was net de 1e termijn van de Tweede Kamer afgelopen. Het dreigde dus weer nachtwerk te worden, als het debat op die dag afgerond had moeten worden. Het vervolg werd echter uitgesteld tot komende week, dus toch nog op donderdag terug naar Leeuwarden.

De week eindigde dit keer op zaterdag. Ieder jaar organiseert de landelijke VVD een kadertraining voor geïnteresseerde VVD-leden. Op 4 zaterdagen worden de deelnemers getraind in debatteren, discussietechnieken, presenteren, liberale waarden, etc. Ik heb zelf de kadertraining ook gevolgd in 2001 voordat ik de gemeenteraad in ging. Leerzaam en erg boeiend. Je bouwt zo ook nog je netwerk binnen de VVD uit. Dit keer mocht ik als Kamerlid aanwezig zijn om de beoordeling te doen va de kandidaten. Leuk om te doen. Alhoewel de terug reis door het weer wat minder was. Door de sneeuw en gladheid kon op A6 maar stapvoets gereden worden en duurde de reis vanaf Breukelen dubbel zo lang.

Een niet zo gewone week in Den Haag

De maandag begon heel gewoon met het NIBC Financial Community Event in het kantoorgebouw van het NIBC recht tegenover het Vredespaleis, met
een leuke discussie over het "nieuwe bankieren". Langzamerhand kwamen er op de telefoon pushberichten binnen van de nieuwsmedia dat Koningin Beatrix om 19 uur een toespraak zou houden. En de geruchten gingen dat de koningin zou aftreden. Ook de deelnemers aan de bijeenkomst waren natuurlijk nieuwsgierig en wilden de toespraak niet missen, dus werd er in allerijl een televisie geregeld. En het bleek te kloppen, op 30 april a.s. zal de inhuldiging van de nieuwe koning plaats vinden in Amsterdam.

Als Tweede Kamerlid een heel bijzonder moment om mee te mogen maken. Want de beëdiging en inhuldiging vindt plaats tijdens een Verenigde Vergadering van de Staten Generaal (Eerste en Tweede Kamer). Alle kamerleden moeten dan opnieuw de eed of de gelofte afleggen. Zie hier hoe het in 1980 ging: klik hier En de rest van de week was dit natuurlijk ook het gesprek van de dag!

De week leek verder redelijk normaal te verlopen, met fractie, procedurevergaderingen, overleg met externen, etc.. Maar als snel werd duidelijk dat er een extra debat zou komen over het onderhoud op het spoor en een rapport daarover dat niet naar de Tweede Kamer was gestuurd. Het werd dus ook wel een beetje de week van het spoor, want op maandag was er al een historische hoorzitting van het Benelux parlement over de Fyra-soap.

Op donderdag het ingelaste debat over het onderhoud. Aangezien er bij het debat een motie van wantrouwen dreigde moesten alle 150 kamerleden blijven, omdat daarover direct wordt gestemd. Het debat begon om 16 uur en duurde uiteindelijk maar liefst ruim 7 uur met veel schorsingen en het naar de Tweede Kamer halen van de Minister. Het motto was dus: wachten, wachten, wachten. Veel kamerleden uit de regio konden uiteindelijk niet meer naar huis terug, sommigen moesten in allerijl nog een hotelkamer regelen.

Nederland werd op vrijdagochtend wakker met de mededeling van Minister Dijsselbloem dat de Nederlandse Staat SNS Reaal had genationaliseerd. Niet verrassend, het zat er al lang aan te komen. Het was simpelweg wachten op het moment. Treurig dat het opnieuw nodig is om een bank met geld van de belastingbetaler te redden. Het is zuur, maar er moest een oplossing komen om het geld van kleine spaarders en rekeninghouders veilig te stellen. Hopelijk is dit echt de laatste keer dat de overheid een bank zoals SNS, die in 2006 meende een avontuur te moeten aangaan op de vastgoedmarkt, te hulp moet schieten.

 

Wittebroodsweken

Zo, de wittebroodsweken in de Tweede Kamer zitten erop. Tijd om ook weer eens wat andere activiteiten op te pakken. Vanaf nu wil ik regelmatig (of misschien ook wel onregelmatig :-)) een blog bijhouden over mijn werk en belevenissen in de Tweede Kamer daarbuiten. De eerste weken waren hectisch, want ik viel meteen met de neus in de boter: het regeerakkoord. En eigenlijk al heel snel het land in om uitleg te geven aan de leden over zaken als de inkomensafhankelijke zorgpremie.

Zo'n beginperiode is een zaak van veel  regelen: een werkkamer, een persoonlijk medewerker, huisvesting in Den Haag, en ga zo maar door. En bovenal inwerken in mijn eigen portefeuille, veel informatieve gesprekken, veel inlezen, en de weg vinden in alle procedures in de Tweede Kamer. En dat valt niet altijd mee. Er zijn misschien nog wel meer ongeschreven regels, dan geschreven regels.  Inmiddels ook de eerste nachtelijke vergadering meegemaakt voor het kerstreces, vergaderen en vooral wachten op de stemmingen om 4 uur in de nacht. Een rare gewaarwording.

In het kerstreces mooi de tijd gehad voor een aantal werkbezoeken en het aanhalen van de contacten in de regio. Erg leuk, je komt op plekken waar je anders niet zo gauw zou komen, zoals bij de beurs NYSE Euronext met de gongceremonie. De eerste debatten zijn ook achter de rug, over de verkoop van de aandelen Connexxion, over het depositogarantiestelsel en de bankenunie.

Je hebt wel een volstrekt ander leven. Door de week "thuis" in Den Haag, in het weekend "thuis" in Leeuwarden.  Een beetje een nomadenleventje, maar daarom juist leuk!